Roger en Christiane vieren 60 jaar Zomerfeestvrijwilliger
- Zomerfeest Ertvelde
- 4 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Al van in 1967 zijn ze er elk jaar bij. Roger Buysse (81) en Christiane De Scheemaeker (78) zijn de levende geschiedenis van Zomerfeest Ertvelde. Van de pioniersjaren op de meisjesschool tot vandaag in de barbecuestand: hun engagement is onveranderd. In het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger blikken ze terug op zes decennia inzet en kameraadschap.
Roger en Christiane: hoe voelt het om 60 jaar vrijwilliger te zijn?
Roger: “Dat voelt eigenlijk heel vanzelfsprekend. We zijn daar ingerold en nooit meer gestopt. Op het eerste Zomerfeest in 1966 na, hebben we alles meegemaakt. Het is een stukje van ons leven geworden.”
Christiane: “Het is vooral mooi om te zien hoe dat blijft voortbestaan. Je hoort erbij, elk jaar opnieuw. Dat geeft veel voldoening.”
Hoe zijn jullie ooit begonnen als vrijwilliger?
Roger: “Ik gaf les in de vrije basisschool, en in die tijd was het eenvoudig: alle leerkrachten waren verplicht van de partij. Het Zomerfeest was er om geld in het laatje te brengen voor investeringen in de school. Iedereen werkte mee, en dat werd ook ernstig genomen.”
Er zat dus wel wat druk op die opbrengsten?
Roger: “Absoluut! De verantwoordelijken van de verschillende standen waren daar zeer fanatiek in. Ik herinner me nog hoe Jan Scheir, met wie ik het schietkraam runde, geld uit eigen zak bijlegde om toch maar met een hogere opbrengst te eindigen dan de andere standen. Dat typeert die tijd.”
Hoe waren de omstandigheden voor vrijwilligers in die beginjaren?
Christiane: “Heel anders dan nu. Eten en drinken voor medewerkers werd sterk beperkt. Je kwam werken, niet consumeren.”
Roger: “Pas toen onderpastoor Paul Dreelinck erbij kwam, kwam daar verandering in. Vanaf toen konden medewerkers gratis naar het frietkot, maar zelfs dan… de mayonaise was nog niet inbegrepen (lacht). Dat zegt genoeg.”
Zijn er anekdotes die jullie zijn bijgebleven?
Christiane: “Zeker! In de beginjaren werkte ik mee aan het smijtkraam. We gebruikten eerst rubberen ballen, maar die ketsten in alle richtingen weg. Op den duur heb ik die vervangen door voddeballen. Dat werkte veel beter en was veiliger. Zo zie je: improviseren hoorde er ook bij.”
Jullie zijn vandaag nog altijd actief. Wat doen jullie nu op het Zomerfeest?
Roger: “We draaien mee achter de schermen in de barbecue. Dat doen we gewoon graag. Het werk zelf is niet het belangrijkste, het is vooral de sfeer en het samenzijn.”
Wat is volgens jullie de kracht van het Zomerfeest?
Roger: “Dat de standen bemand worden door vriendengroepen. Mensen die samen willen werken en daar ook plezier in hebben. Dat maakt een groot verschil. Je kijkt uit naar die dagen, niet alleen voor het feest, maar ook voor de mensen.”
Zien jullie veel verandering doorheen de jaren?
Christiane: “Zeker, alles is professioneler geworden. Maar de kern is gelukkig hetzelfde gebleven: mensen die zich samen inzetten.”
Roger: “En wat ons ook blij maakt: er zijn nog altijd veel jonge mensen die willen meewerken. Vaak zijn dat kinderen van mensen die vroeger zelf ‘in de vuurlinie’ stonden. Dat zorgt voor continuïteit.”
Tot slot: wat betekent vrijwilliger zijn voor jullie persoonlijk?
Roger: “Dat je iets doet voor anderen, maar er zelf minstens evenveel uit haalt. Je maakt deel uit van iets groter.”
Christiane: “En je houdt er mooie herinneringen én vriendschappen aan over. Dat is onbetaalbaar.”
Opmerkingen